Pies faraona

Pies faraona

Pies faraona – jedna z ras psów, należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji ras pierwotnych. Według klasyfikacji FCI nie podlega próbom pracy.

Nazwą „pies faraona” określano początkowo wszystkie psy z obszaru wybrzeży i wysp Morza Śródziemnego, a niekoniecznie związane z populacją psów występujących w Egipcie. Nadano ją jednak, ponieważ przypominały staroegipskie charty zwane tesemami, których wizerunkami przyozdabiano ściany grobowców faraonów. Natomiast różniły się od psów w typie podenco. Te śródziemnomorskie psy wyglądem przypominały formę pośrednią między chartem a psem gończym. Od 1974 roku rasa została uznana przez angielski Kennel Club pod nazwą Pharaoh hound. W 1977 roku FCI pod tą samą nazwą zarejestrowało tę rasę i przyjęło wzorzec wydany przez Maltę.

W rejonach, z których pochodzi ta rasa (z Malty i jej okolicznych wysp) nazwaną jest kelb tal fenek co dosłownie oznacza pies królika. Na Maltę pies faraona przybył najprawdopodobniej z Fenicjanami lub Kreteńczykami, którzy posiadali psy w podobnym typie.

Użytkowość

Dawniej wykorzystywany jako pies myśliwski, współcześnie jest psem towarzyszącym.

Charakter i temperament

Pies faraona jest psem czujnym, aktywnym, rodzinnym o wysokim stopniu posłuszeństwa wobec domowników.

Szata i umaszczenie

Jasnobrązowe, rudobrązowe, jasnorude i rude, białe znaczenia na kończynach. Nos jest wątrobiany lub cielisty.

Ciekawostki

W rejonie Europy Środkowej jest rasą nie znaną, natomiast zyskał popularność w krajach skandynawskich: Finlandii i Szwecji.